აირჩიეთ ქალაქი აირჩიეთ ქალაქი

აქსილორი - Axilor პერორალური 8მგ 30კაფსულა

#108327_3154
 0 (0 შეფასება)
მახასიათებლები
სტატუსი
აირჩიეთ ქალაქი
მოიძიე აფთიაქშიაფთიაქები
ბრენდის ქვეყანა ბანგლადეში
რაოდენობა და ფორმა30 კაფსულა
მოქმედი ნივთიერებაsilodosin
მოკლე აღწერა
გამოიყენება ზრდასრულ მამაკაცებში პროსტატის კეთილთვისებიანი ჰიპერპლაზიის (BPH) ნიშნებისა და სიმპტომების მკურნალობა.
33.70₾
1
შეკვრა
აირჩიეთ ქალაქი
მიწოდების მეთოდის გენერირებისთვის
მსგავსი პროდუქტები
  • აღწერა
  • შეფასებები

1. სამკურნალო პროდუქტის დასახელება

აქსილორი 8 მგ მყარი ჟელატინის კაფსულები

2. ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

თითოეული მყარი ჟელატინის კაფსულა შეიცავს 8 მგ სილოდოზინს.

ექსციპიენტების სრული სიისთვის იხილეთ 6.1 პუნქტი.

3. ფარმაცევტული ფორმა

მყარი ჟელატინის კაფსულა

თეთრი, გაუმჭვირვალე ფერის თავსახური და კორპუსი, თავსახურზე შავი მელნით დაბეჭდილი მონოგრამა და ლაქებისგან თავისუფალი.

4. კლინიკური მახასიათებლები

4.1 თერაპიული ჩვენებები

ზრდასრულ მამაკაცებში პროსტატის კეთილთვისებიანი ჰიპერპლაზიის (BPH) ნიშნებისა და სიმპტომების მკურნალობა.

4.2 დოზირება და მიღების წესი

დოზირება

რეკომენდებული დოზაა დღეში აქსილორის ერთი კაფსულა 8 მგ.

ხანდაზმულები

ხანდაზმულებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხილეთპუნქტი 5.2).

თირკმლის ფუნქციის დარღვევა

თირკმლის მსუბუქი უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის (CLCR ≥ 50-დან ≤ 80 მლ/წთ-მდე) დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

თირკმლის საშუალო უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CLCR ≥ 30-დან < 50 მლ/წთ-მდე) რეკომენდებულია საწყისი დოზა 4 მგ დღეში ერთხელ, რომელიც შეიძლება გაიზარდოს 8 მგ-მდე დღეში ერთხელ, მკურნალობის დაწყებიდან ერთი კვირის შემდეგ, პაციენტის ინდივიდუალური რეაქციის მიხედვით. თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CLCR < 30 მლ/წთ) გამოყენება რეკომენდებული არ არის (იხილეთ პუნქტი 4.4 და 5.2).

ღვიძლის უკმარისობა

ღვიძლის მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

რადგან მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი, ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში გამოყენება რეკომენდებული არ არის (იხილეთ ნაწილები 4.4 და 5.2).

პედიატრიული პოპულაცია

აქსილორის გამოყენება პედიატრიულ პოპულაციაში კეთილთვისებიანი პროსტატის ჰიპერპლაზიის (BPH) ჩვენებისთვის არ არის რეკომენდებული.

მიღების მეთოდი

პერორალური გამოყენება.

კაფსულა მიიღება საკვებთან ერთად, სასურველია ყოველდღე ერთსა და იმავე დროს. არ უნდა მოხდეს კაფსულის გატეხვა ან დაღეჭვა, არამედ უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად, სასურველია ერთ ჭიქა წყალთან ერთად.

4.3 უკუჩვენებები

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან 6.1 პუნქტში ჩამოთვლილი რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ.

4.4 სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

ინტრაოპერაციული მოდუნებული ფერადი გარსის სინდრომი (IFIS)

IFIS (მცირე გუგის სინდრომის ვარიანტი) დაფიქსირდა კატარაქტის ოპერაციის დროს ზოგიერთ პაციენტში, რომლებიც იღებენ α1-ბლოკატორებს ან ადრე მკურნალობდნენ α1-ბლოკატორებით. ამან შეიძლება გამოიწვიოს პროცედურის გართულებების ზრდა ოპერაციის დროს.

სილოდოზინით თერაპიის დაწყება არ არის რეკომენდებული იმ პაციენტებში, რომლებსაც კატარაქტის ოპერაცია აქვთ დაგეგმილი. რეკომენდებულია α1-ბლოკატორით მკურნალობის შეწყვეტა კატარაქტის ოპერაციამდე 1-2 კვირით ადრე, მაგრამ კატარაქტის ოპერაციამდე თერაპიის შეწყვეტის სარგებელი და ხანგრძლივობა ჯერ არ არის დადგენილი.

პრე-ოპერაციულ პერიოდში, თვალის ქირურგებმა და ოფთალმოლოგიურმა გუნდებმა უნდა გაითვალისწინონ, მკურნალობენ თუ არა პაციენტები, რომლებსაც კატარაქტის ოპერაცია აქვთ დაგეგმილი, ან მკურნალობდნენ სილოდოზინით, რათა უზრუნველყონ, რომ ოპერაციის დროს IFIS-ის მართვის შესაბამისი ზომები იქნება მიღებული.

ორთოსტატული ეფექტები

სილოდოზინის გამოყენებისას ორთოსტატული ეფექტების სიხშირე ძალიან დაბალია. თუმცა, ცალკეულ პაციენტებში შეიძლება განვითარდეს არტერიული წნევის დაქვეითება, რაც იშვიათ შემთხვევებში იწვევს სინკოპეს. ორთოსტატული ჰიპოტენზიის პირველი ნიშნების (მაგალითად, პოსტურალური თავბრუსხვევის) შემთხვევაში, პაციენტი უნდა დაჯდეს ან დაწვეს სიმპტომების გაქრობამდე. ორთოსტატული ჰიპოტენზიის მქონე პაციენტებში სილოდოზინით მკურნალობა რეკომენდებული არ არის.

თირკმლის ფუნქციის დარღვევა

სილოდოზინის გამოყენება თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CLCR <30 მლ/წთ) რეკომენდებული არ არის (იხ. ნაწილები 4.2 და 5.2).

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა

ვინაიდან ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი, სილოდოზინის გამოყენება ამ პაციენტებში არ არის რეკომენდებული (იხ. ნაწილები 4.2 და 5.2).

პროსტატის კიბო

ვინაიდან კეთილთვისებიანი პროსტატის ჰიპერპლაზიას და პროსტატის კარცინომას შეიძლება ჰქონდეთ იგივე სიმპტომები და შეიძლება თანაარსებობდნენ, პაციენტები, რომლებსაც აქვთ პროსტატის კეთილთვისებიანი ჰიპერპლაზია, უნდა გამოიკვლიონ სილოდოზინით თერაპიის დაწყებამდე, რათა გამოირიცხოს პროსტატის კარცინომის არსებობა. მკურნალობის დაწყებამდე და მკურნალობის შემდეგ რეგულარული ინტერვალებით უნდა ჩატარდეს თითით რექტალური გამოკვლევა და საჭიროების შემთხვევაში, პროსტატის სპეციფიკური ანტიგენის (PSA) განსაზღვრა. სილოდოზინით მკურნალობა იწვევს ორგაზმის დროს გამოყოფილი სპერმის რაოდენობის შემცირებას, რამაც შეიძლება დროებით იმოქმედოს მამაკაცის ფერტილობაზე. ეს ეფექტი ქრება სილოდოზინის მიღების შეწყვეტის შემდეგ (იხ. ნაწილი 4.8).

ნატრიუმი

ეს სამკურნალო პროდუქტი შეიცავს 1 მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ) თითო კაფსულაში, ანუ ის არსებითად „ნატრიუმის გარეშეა“.

4.5 ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

სილოდოზინი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება, ძირითადად CYP3A4-ის, ალკოჰოლ დეჰიდროგენაზას და UGT2B7-ის მეშვეობით. სილოდოზინი ასევე წარმოადგენს P-გლიკოპროტეინის სუბსტრატს. ნივთიერებებმა, რომლებიც აინჰიბირებენ (მაგალითად, კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, რიტონავირი ან ციკლოსპორინი) ან აინდუცირებენ (მაგალითად, რიფამპიცინი, ბარბიტურატები, კარბამაზეპინი, ფენიტოინი) ამ ფერმენტებსა და ტრანსპორტიორებს, შეიძლება გავლენა მოახდინონ სილოდოზინის და მისი აქტიური მეტაბოლიტის პლაზმურ კონცენტრაციებზე.

ალფა-ბლოკატორები

სილოდოზინის სხვა α-ადრენორეცეპტორების ანტაგონისტებთან ერთად უსაფრთხო გამოყენების შესახებ არასაკმარისი ინფორმაცია არსებობს. შესაბამისად, სხვა α-ადრენორეცეპტორების ანტაგონისტების თანმხლები გამოყენება რეკომენდებული არ არის.

CYP3A4 ინჰიბიტორები

ურთიერთქმედების კვლევაში, ძლიერი CYP3A4 ინჰიბიტორის (კეტოკონაზოლი 400 მგ) ერთდროული მიღებისას დაფიქსირდა სილოდოზინის მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაციის 3.7-ჯერადი ზრდა და სილოდოზინის ექსპოზიციის (ანუ AUC) 3.1-ჯერადი ზრდა. ძლიერი CYP3A4 ინჰიბიტორებთან (მაგალითად, კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, რიტონავირი ან ციკლოსპორინი) ერთდროული გამოყენება რეკომენდებული არ არის.

როდესაც სილოდოზინი ერთდროულად გამოიყენებოდა საშუალო სიძლიერის CYP3A4 ინჰიბიტორთან, როგორიცაა დილთიაზემი, დაფიქსირდა სილოდოზინის AUC-ის დაახლოებით 30%-ით ზრდა, თუმცა Cmax-სა და ნახევარგამოყოფის პერიოდზე გავლენა არ მოუხდენია. ეს ცვლილება კლინიკურად არ არის მნიშვნელოვანი და დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

PDE-5 ინჰიბიტორები

სილოდოსინსა და სილდენაფილის ან ტადალაფილის მაქსიმალურ დოზებს შორის დაფიქსირდა მინიმალური ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება. პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში, რომელშიც მონაწილეობდა 45-78 წლის 24 სუბიექტი, რომლებიც იღებდნენ სილოდოსინს, 100 მგ სილდენაფილის ან 20 მგ ტადალაფილის ერთდროულმა მიღებამ არ გამოიწვია სისტოლური ან დიასტოლური არტერიული წნევის კლინიკურად მნიშვნელოვანი საშუალო შემცირება, რაც შეფასდა ორთოსტატული ტესტებით (ფეხზე მდგომი და ზურგზე მწოლიარე მდგომარეობაში). 65 წელზე უფროსი ასაკის სუბიექტებში, სხვადასხვა დროის წერტილებში საშუალო შემცირება იყო 5-დან 15 მმ.ვწყ.სვ. (სისტოლური) და 0-დან 10 მმ.ვწყ.სვ. (დიასტოლური). დადებითი ორთოსტატული ტესტები მხოლოდ ოდნავ უფრო ხშირი იყო ერთდროული მიღების დროს; თუმცა, სიმპტომური ორთოსტაზი ან თავბრუსხვევა არ დაფიქსირებულა. პაციენტები, რომლებიც იღებენ PDE-5 ინჰიბიტორებს სილოდოსინთან ერთად, უნდა იმყოფებოდნენ მონიტორინგის ქვეშ შესაძლო გვერდითი რეაქციების გამო.

ანტიჰიპერტენზიული საშუალებები

კლინიკური კვლევის პროგრამაში ბევრი პაციენტი იღებდა თანმხლებ ანტიჰიპერტენზიულ თერაპიას (ძირითადად რენინ-ანგიოტენზინის სისტემაზე მოქმედი საშუალებები, ბეტა-ბლოკატორები, კალციუმის ანტაგონისტები და შარდმდენები). ორთოსტატული ჰიპოტენზიის შემთხვევების ზრდის გარეშე. მიუხედავად ამისა, სიფრთხილეა საჭირო ანტიჰიპერტენზიულ საშუალებებთან თანმხლები გამოყენების დაწყებისას და პაციენტები უნდა იყვნენ მონიტორინგის ქვეშ შესაძლო გვერდითი რეაქციების გამო.

დიგოქსინი

დიგოქსინის, P-გლიკოპროტეინის სუბსტრატის, სტაბილური დონის მნიშვნელობებზე მნიშვნელოვნად არ იმოქმედა სილოდოზინთან ერთად დღეში ერთხელ მიღებამ 8 მგ. დოზის კორექცია არ არის საჭირო.

4.6 ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა და ძუძუთი კვება

არ გამოიყენება, რადგან სილოდოზინი განკუთვნილია მხოლოდ მამრობითი სქესის პაციენტებისთვის.

ფერტილობა

კლინიკურ კვლევებში, სილოდოზინით მკურნალობის დროს (იხ. ნაწილი 4.8), დაფიქსირდა ეაკულაცია სპერმის შემცირებით ან საერთოდ არარსებობით, სილოდოზინის ფარმაკოდინამიკური თვისებების გამო. მკურნალობის დაწყებამდე პაციენტს უნდა ეცნობოს, რომ შეიძლება ადგილი ჰქონდეს ასეთ დროებით ეფეტს მამაკაცის ფერტილობაზე.

4.7 გავლენა ავტომობილის მართვისა და მექანიზმების გამოყენების უნარზე

აქსილორს აქვს მცირე ან საშუალო გავლენა ავტომობილის მართვისა და მექანიზმების გამოყენების უნარზე. პაციენტები უნდა იყვნენ ინფორმირებულნი პოსტურალურ ჰიპოტენზიასთან დაკავშირებული სიმპტომების (მაგალითად, თავბრუსხვევის) შესაძლო გამოვლენის შესახებ და უნდა იყვნენ გაფრთხილებულნი ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის შესახებ მანამ, სანამ არ გაიგებენ, თუ როგორ იმოქმედებს სილოდოზინი მათზე.

4.8 არასასურველი ეფექტები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

სილოდოზინის უსაფრთხოება შეფასდა ოთხ II-III ფაზის ორმაგ ბრმა კონტროლირებად კლინიკურ კვლევაში (931 პაციენტი იღებდა სილოდოზინს 8 მგ დღეში ერთხელ და 733 პაციენტი იღებდა პლაცებოს) და ორ გრძელვადიან ღია ფაზის კვლევაში. სულ 1,581 პაციენტმა მიიღო სილოდოზინი დოზით 8 მგ დღეში ერთხელ, მათ შორის 961 პაციენტი იღებდა სილოდოზინს მინიმუმ 6 თვის განმავლობაში და 384 პაციენტი იღებდა 1 წლის განმავლობაში.

პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში და ხანგრძლივი გამოყენების დროს სილოდოზინის გამოყენებისას ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები იყო ეაკულაციური დარღვევები, როგორიცაა რეტროგრადული ეაკულაცია და ანეაკულაცია (ეაკულაციური მოცულობის შემცირება ან არარსებობა), 23%-იანი სიხშირით. ამან შეიძლება დროებით იმოქმედოს მამაკაცის ფერტილობაზე. ის შექცევადია მკურნალობის შეწყვეტიდან რამდენიმე დღეში (იხილეთ ნაწილი 4.4).

გვერდითი რეაქციების ცხრილური სია

ქვემოთ მოცემულ ცხრილში, ყველა კლინიკურ კვლევაში და მსოფლიო მასშტაბით პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებაში დაფიქსირებული გვერდითი რეაქციები, რომელთათვისაც არსებობს გონივრული მიზეზობრივი კავშირი, ჩამოთვლილია MedDRA-ს სისტემის ორგანოთა კლასისა და სიხშირის მიხედვით: ძალიან ხშირი (≥ 1/10); ხშირი (≥ 1/100-დან < 1/10-მდე); არახშირი (≥ 1/1,000-დან < 1/100-მდე); იშვიათი (≥ 1/10,000-დან < 1/1,000-მდე); ძალიან იშვიათი (< 1/10,000), უცნობი (შეუძლებელია მისი შეფასება არსებული მონაცემებით). თითოეულ სიხშირის ჯგუფში დაფიქსირებული გვერდითი მოვლენები წარმოდგენილია სიმძიმის კლების მიხედვით.

ორგანოთა სისტემური

კლასი

ძალიან

ხშირი

ხშირი

 

არახშირი

 

იშვიათი

 

ძალიან იშვიათი

 

უცნობი

 

იმუნური სისტემის მხრივ

დარღვევები

 

 

 

 

 

ალერგიული ტიპის

რეაქციები

მათ შორის

სახის

შეშუპება,

შეშუპებული

ენა და

ფარინგეალური

შეშუპება 1

 

ფსიქიატრიული

დარღვევები

 

 

 

ლიბიდოს

შემცირება

 

 

 

 

დარღვევები

ნერვული სისტემის მხრივ

 

თავბრუსხვევა

 

სინკოპე

ცნობიერების დაკარგვა1

 

 

გულის მხრივ

დარღვევები

 

 

ტაქიკარდია 1

პალპიტაცა1

 

 

სისხლძარღვოვანი

დარღვევები

 

 

ორთოსტატული

ჰიპოტენზია

ჰიპოტენზია 1

 

 

 

 

სასუნთქი გზების,

გულმკერდის და

შუასაყრის ორგანოების მხრივ

დარღვევები

 

 

ცხვირის

დახშობა

 

 

 

 

კუჭ-ნაწლავის მხრივ

დარღვევები

 

 

დიარეა

გულისრევა

პირის სიმშრალე

 

 

 

ჰეპატობილიარული

დარღვევები

 

 

 

ანომალური

ღვიძლის ფუნქციური

ტესტები 1

 

 

 

 

კანი და

კანქვეშა

ქსოვილის მხრივ დარღვევები

 

 

 

კანის გამონაყარი 1 ,

ქავილი 1

ჭინჭრის ციება 1

წამლისმიერი გამონაყარი 1

 

 

 

რეპროდუქციული

სისტემის და

მკერდის მხრივ

დარღვევები

 

ეაკულაციური

დარღვევები,

მათ შორის

რეტროგრადული

ეაკულაცია,

ანეაკულაცია

 

ერექციული

დისფუნქცია

 

 

 

 

დაზიანება,

მოწამვლა და

პროცედურული

გართულება

 

 

 

 

 

 

ინტრაოპერაციული

მოდუნებული ფერადი გარსის

სინდრომი

 

1 - სპონტანური გვერდითი რეაქციები მსოფლიო მასშტაბით პოსტმარკეტინგული გამოცდილებიდან (სიხშირეები გამოთვლილია I-IV ფაზის კლინიკურ კვლევებსა და არაინტერვენციულ კვლევებში დაფიქსირებული შემთხვევებიდან).

შერჩეული გვერდითი რეაქციების აღწერა

ორთოსტატული ჰიპოტენზია

პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში ორთოსტატული ჰიპოტენზიის შემთხვევები იყო 1.2% სილოდოზინის შემთხვევაში და 1.0% პლაცებოს შემთხვევაში. ორთოსტატულმა ჰიპოტენზიამ ზოგჯერ შეიძლება გამოიწვიოს სინკოპე (იხ. ნაწილი 4.4).

ინტრაოპერაციული მოდუნებული ფერადი გარსის სინდრომი (IFIS)

IFIS დაფიქსირდა კატარაქტის ოპერაციის დროს (იხ. ნაწილი 4.4).

4.9 დოზის გადაჭარბება

სილოდოზინი შეფასდა 48 მგ/დღეში დოზით ჯანმრთელ მამრობითი სქესის სუბიექტებში. დოზის შემზღუდველი გვერდითი რეაქცია იყო პოსტურალური ჰიპოტენზია. თუ მიღება ცოტა ხნის წინ მოხდა, შეიძლება განიხილებოდეს ღებინების ინდუქცია ან კუჭის ამორეცხვა. თუ სილოდოზინის დოზის გადაჭარბებამ გამოიწვია ჰიპოტენზია, უნდა ჩატარდეს კარდიოვასკულური მხარდაჭერა. დიალიზი ნაკლებად სავარაუდოა, რომ მნიშვნელოვანი სარგებელი მოიტანოს, რადგან სილოდოზინი მაღალი (96.6%) უკავშირდება ცილებს.

5. ფარმაკოლოგიური თვისებები

5.1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: უროლოგიური საშუალებები, ალფა-ადრენორეცეპტორების ანტაგონისტები, ათქ კოდი: G04CA04.

მოქმედების მექანიზმი

სილოდოზინი მაღალსელექტიურია α1A-ადრენორეცეპტორების მიმართ, რომლებიც ძირითადად განლაგებულია ადამიანის პროსტატაში, შარდის ბუშტის ძირში, შარდის ბუშტის ყელში, პროსტატის კაფსულასა და პროსტატის ურეთრაში. ამ α1A-ადრენორეცეპტორების ბლოკადა იწვევს ამ ქსოვილებში გლუვი კუნთების მოდუნებას, რითაც მცირდება შარდის ბუშტის გამოსასვლელის წინააღმდეგობა, დეტრუზორის გლუვი კუნთების შეკუმშვაზე ზემოქმედების გარეშე. ეს იწვევს პროსტატის კეთილთვისებიან ჰიპერპლაზიასთან დაკავშირებული დაგროვების (გამაღიზიანებელი) და შარდვის (ობსტრუქციული) სიმპტომების (ქვედა საშარდე გზების სიმპტომები, LUTS) გაუმჯობესებას.

სილოდოზინს მნიშვნელოვნად დაბალი აფინურობა აქვს α1B-ადრენორეცეპტორების მიმართ, რომლებიც ძირითადად განლაგებულია გულ-სისხლძარღვთა სისტემაში. in vitro კვლევებმა აჩვენა, რომ სილოდოზინის α1A:α1B შეკავშირების კოეფიციენტი (162:1) უკიდურესად მაღალია.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება

II ფაზის დოზის განსაზღვრის, ორმაგად ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევაში, რომელიც სილოდოზინის 4 ან 8 მგ-ს იღებდა დღეში ერთხელ, ამერიკის უროლოგიური ასოციაციის (AUA) სიმპტომების ინდექსის ქულის უფრო დიდი გაუმჯობესება დაფიქსირდა სილოდოზინის 8 მგ-ის (-6.8 ± 5.8, n = 90; p = 0.0018) და სილოდოზინის 4 მგ-ის (-5.7 ± 5.5, n = 88; p = 0.0355) მიღებისას პლაცებოსთან შედარებით (-4.0 ± 5.5, n = 83).

800-ზე მეტმა პაციენტმა, რომელთაც აღენიშნებოდათ კეთილთვისებიანი პროსტატის ჰიპერპლაზიის (BPH) საშუალო და მძიმე სიმპტომები (პროსტატის სიმპტომების საერთაშორისო ქულა, IPSS, საწყისი მნიშვნელობა ≥ 13), მიიღო სილოდოზინის 8 მგ დღეში ერთხელ ორ III ფაზის პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევაში, რომელიც ჩატარდა შეერთებულ შტატებში და ერთ პლაცებო- და აქტიური ნივთიერებით კონტროლირებად კლინიკურ კვლევაში, რომელიც ჩატარდა ევროპაში. ყველა კვლევაში, პაციენტები, რომლებსაც პლაცებოზე 4-კვირიანი პლაცებოს საწყისი ფაზის განმავლობაში არ აღენიშნებოდათ რეაგირება, შემთხვევით შეირჩნენ კვლევის ფარგლებში მკურნალობის მისაღებად. ყველა კვლევაში, სილოდოზინით ნამკურნალებ პაციენტებს, პლაცებოსთან შედარებით, აღენიშნებოდათ კეთილთვისებიანი პროსტატის ჰიპერპლაზიის (BPH) როგორც დაგროვების (გაღიზიანების), ასევე შარდვის (ობსტრუქციის) სიმპტომების უფრო მეტად შემცირება, რაც შეფასდა მკურნალობის 12 კვირის შემდეგ. ქვემოთ მოცემულია თითოეული კვლევის მკურნალობის განზრახვის მქონე პოპულაციებში დაფიქსირებული მონაცემები:

კვლევა    

  

 მკურნალობის ჯგუფი

 

პაციენტების

რაოდენობა

 

IPSS

საერთო ქულა

 

 

 

IPSS

გამაღიზიანებელი სიმპტომები

 

 

IPSS

ობსტრუქციული

სიმპტომები

 

 

 

 

საბაზისო

ღირებულება

(± SD)

 

საბაზისოსგან

ცვლილება

 

განსხვავება

(95% CI)

-

პლაცებო

ცვლილება

-დან

საბაზისო

 

განსხვავება

(95% CI)

-

პლაცებო

 

ცვლილება

-დან

საბაზისო

 

განსხვავება

(95% CI)

-

პლაცებო

აშშ-1

 

სილოდოზინი

პლაცებო

 

233

228

22 ± 5

21 ± 5

 

-6.5

-3.6

 

-2.8*

(-3.9, -1.7)

 

-2.3

-1.4

 

-0.9*

(-1.4, -0.4)

 

-4.2

-2.2

 

-1.9*

(-2.6, -1.2)

აშშ-2

 

სილოდოზინი

პლაცებო

233

229

 

21 ± 5

21 ± 5

 

-6.3

-3.4

 

-2.9*

(-4.0, -1.8)

 

-2.4

-1.3

 

-1.0*

(-1.5, -0.6)

 

-3.9

-2.1

 

-1.8*

(-2.5, -1.1)

 

ევროპა

 

სილოდოზინი

ტამსულოზინი

პლაცებო

 

371

376

185

 

19 ± 4

19 ± 4

19 ± 4

 

-7.0

-6.7

-4.7

 

-2.3*

(-3.2, -1.4)

-2.0*

(-2.9, -1.1)

-2.5

-2.4

-1.8

 

-0.7°

(-1.1, -0.2)

-0.6°

(-1.1, -0.2)

-4.5

-4.2

-2.9

-1.7*

 

(-2.2, -1.1)

-1.4*

(-2.0, -0.8)

 

* p < 0.001 პლაცებოსთან შედარებით; °p = 0.002 პლაცებოსთან შედარებით

ევროპაში ჩატარებულ აქტიურ პრეპარატთან კონტროლირებად კლინიკურ კვლევაში, დღეში ერთხელ 8 მგ სილოდოზინი არ ჩამოუვარდებოდა დღეში ერთხელ 0.4 მგ ტამსულოზინს: პროტოკოლის მიხედვით პოპულაციაში მკურნალობას შორის IPSS-ის საერთო ქულის კორექტირებული საშუალო სხვაობა (95% CI) იყო 0.4 (-0.4-დან 1.1-მდე). რეაგირების მაჩვენებელი (ანუ IPSS-ის საერთო ქულის გაუმჯობესება მინიმუმ 25%-ით) მნიშვნელოვნად მაღალი იყო სილოდოზინის (68%) და ტამსულოზინის (65%) ჯგუფებში, პლაცებოსთან შედარებით (53%).

ამ კონტროლირებადი კვლევების გრძელვადიან ღია გაგრძელების ფაზაში, რომელშიც პაციენტები იღებდნენ სილოდოზინს 1 წლამდე, მკურნალობის მე-12 კვირაში სილოდოზინით გამოწვეული სიმპტომების გაუმჯობესება შენარჩუნდა 1 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში.

ევროპაში ჩატარებულ IV ფაზის კლინიკურ კვლევაში, რომლის საწყისი IPSS საშუალო ჯამური ქულა იყო 18.9,  77.1%-ს ჰქონდა სილოდოზინზე რეაგირების დადებითი რეაქცია (რაც შეფასებულია IPSS ჯამური ქულის საწყისიდან ცვლილებით მინიმუმ 25%). პაციენტების დაახლოებით ნახევარმა აღნიშნა გაუმჯობესება პაციენტების მიერ საწყის ეტაპზე უჩიოდა ყველაზე შემაწუხებელ სიმპტომებში (მაგ. ნიქტურია, გახშირება, შემცირებული ნაკადი, ურგენტული სურვილი, ტერმინალური წვეთოვანი და არასრული დაცლა), რაც შეფასდა ICS-მამრობითი სქესის კითხვარით.

სილოდოზინით ჩატარებულ ყველა კლინიკურ კვლევაში არ დაფიქსირებულა ზურგზე მწოლიარე მდგომარეობაში არტერიული წნევის მნიშვნელოვანი შემცირება.

სილოდოზინს 8 მგ და 24 მგ დღეში არ ჰქონდა სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გავლენა ეკგ ინტერვალებზე ან გულის რეპოლარიზაციაზე პლაცებოსთან შედარებით.

პედიატრიული პოპულაცია

ევროპის მედიკამენტების სააგენტომ გააუქმა ვალდებულება, წარადგინოს აქსილორის კვლევების შედეგები კეთილთვისებიანი ჰიპერპლაზიის მქონე პედიატრიული პოპულაციის ყველა ქვეჯგუფში (იხილეთ ნაწილი 4.2 პედიატრიული გამოყენების შესახებ ინფორმაციისთვის).

5.2 ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

სილოდოზინის და მისი ძირითადი მეტაბოლიტების ფარმაკოკინეტიკა შეფასდა ზრდასრულ მამრობითი სქესის სუბიექტებში (კეთილთვისებიანი კეთილთვისებიანი ჰიპერპლაზიით და მის გარეშე) ერთჯერადი და მრავალჯერადი მიღების შემდეგ, დოზებით 0.1 მგ-დან 48 მგ-მდე დღეში. სილოდოზინის ფარმაკოკინეტიკა წრფივია ამ დოზის დიაპაზონში.

პლაზმაში მთავარი მეტაბოლიტის, სილოდოზინის გლუკურონიდის (KMD-3213G) ექსპოზიცია სტაბილურ მდგომარეობაში დაახლოებით 3-ჯერ აღემატება საწყისი ნივთიერების კონცენტრაციას. სილოდოზინი და მისი გლუკურონიდი სტაბილურ მდგომარეობას აღწევენ მკურნალობის დაწყებიდან შესაბამისად 3 და 5 დღის შემდეგ.

შეწოვა

პერორალურად მიღებული სილოდოზინი კარგად შეიწოვება და შეწოვა დოზის პროპორციულია. აბსოლუტური

ბიოშეღწევადობა დაახლოებით 32%-ია.

Caco-2 უჯრედებზე ჩატარებულმა in vitro კვლევამ აჩვენა, რომ სილოდოზინი წარმოადგენს P-გლიკოპროტეინის სუბსტრატს.

საკვები ამცირებს Cmax-ს დაახლოებით 30%-ით, ზრდის tmax-ს დაახლოებით 1 საათით და მცირე გავლენას ახდენს AUC-ზე. სამიზნე ასაკობრივი დიაპაზონის ჯანმრთელ მამრობითი სქესის სუბიექტებში (n = 16, საშუალო ასაკი 55 ± 8 წელი) საუზმისთანავე 7 დღის განმავლობაში 8 მგ დღეში ერთხელ პერორალური მიღების შემდეგ, მიღებული იქნა შემდეგი ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები: Cmax 87 ± 51 ნგ/მლ (sd), tmax 2.5 საათი (დიაპაზონი 1.0-3.0), AUC 433 ± 286 ნგ • სთ/მლ.

განაწილება

სილოდოზინის განაწილების მოცულობაა 0.81 ლ/კგ და 96.6%-ით უკავშირდება პლაზმის ცილებს. ის არ ნაწილდება სისხლის უჯრედებში.

სილოდოზინის გლუკურონიდის ცილებთან კავშირი შეადგენს 91%-ს.

ბიოტრანსფორმაცია

სილოდოზინი განიცდის ინტენსიურ მეტაბოლიზმს გლუკურონიდაციის (UGT2B7), სპირტის და ალდეჰიდდეჰიდროგენაზას და ჟანგვითი გზების, ძირითადად CYP3A4-ის მეშვეობით. პლაზმაში მთავარი მეტაბოლიტი, სილოდოზინის გლუკურონიდის კონიუგატი (KMD-3213G), რომელიც აქტიურია in vitro პირობებში, აქვს გახანგრძლივებული ნახევარგამოყოფის პერიოდი (დაახლოებით 24 საათი) და აღწევს პლაზმურ კონცენტრაციას დაახლოებით ოთხჯერ მაღალს, ვიდრე სილოდოზინის. in vitro მონაცემები მიუთითებს, რომ სილოდოზინს არ აქვს პოტენციალი, დათრგუნოს ან დააინდუციროს ციტოქრომ P450 ფერმენტული სისტემები.

გამოყოფა

14C-ით მონიშნული სილოდოზინის პერორალური მიღების შემდეგ, 7 დღის შემდეგ რადიოაქტიურობის აღდგენა იყო დაახლოებით 33.5% შარდში და 54.9% განავალში. სილოდოზინის ორგანიზმიდან კლირენსი იყო დაახლოებით 0.28 ლ/სთ/კგ. სილოდოზინი ძირითადად გამოიყოფა მეტაბოლიტების სახით, უცვლელი პრეპარატის ძალიან მცირე რაოდენობა გამოიყოფა შარდში. საწყისი პრეპარატის და მისი გლუკურონიდის საბოლოო ნახევარგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით 11 საათია და 18 საათი, შესაბამისად.

სპეციალური პოპულაციები

ხანდაზმული პირები

სილოდოზინისა და მისი ძირითადი მეტაბოლიტების ზემოქმედება ასაკთან ერთად მნიშვნელოვნად არ იცვლება, 75 წელზე უფროსი ასაკის პირებშიც კი.

პედიატრიული პოპულაცია

სილოდოზინი არ შეფასებულა 18 წლამდე ასაკის პაციენტებში.

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა

ერთჯერადი დოზის კვლევაში, სილოდოზინის ფარმაკოკინეტიკა არ შეცვლილა ცხრა პაციენტში, რომლებსაც აღენიშნებოდათ ღვიძლის ზომიერი დაზიანება (ჩაილდ-პიუს შკალა 7-დან 9-მდე), ცხრა ჯანმრთელ სუბიექტთან შედარებით. ამ კვლევის შედეგები სიფრთხილით უნდა იქნას განმარტებული, რადგან ჩარიცხულ პაციენტებს ჰქონდათ ნორმალური ბიოქიმიური მაჩვენებლები, რაც მიუთითებდა ნორმალურ მეტაბოლურ ფუნქციაზე და ისინი კლასიფიცირდნენ, როგორც ღვიძლის ზომიერი ფუნქციის დარღვევა, ასციტისა და ღვიძლისმიერი ენცეფალოპათიის საფუძველზე.

სილოდოზინის ფარმაკოკინეტიკა ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში არ არის შესწავლილი.

თირკმლის ფუნქციის დარღვევა

ერთჯერადი დოზის კვლევაში, სილოდოზინის (შეუკავშირებელი სახით) ზემოქმედებამ მსუბუქი (n = 8) და საშუალო სიმძიმის თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში (n = 8) საშუალოდ გამოიწვია Cmax (1.6-ჯერ) და AUC (1.7-ჯერ) ზრდა ნორმალური თირკმლის ფუნქციის მქონე სუბიექტებთან შედარებით (n = 8). თირკმლის მძიმე ფუნქციის დარღვევის მქონე სუბიექტებში (n = 5) ექსპოზიციის ზრდა იყო 2.2-ჯერ Cmax და 3.7-ჯერ AUC. ძირითადი მეტაბოლიტების, სილოდოზინის გლუკურონიდის და KMD3293-ის, ზემოქმედება ასევე გაიზარდა.

III ფაზის კლინიკურ კვლევაში პლაზმური დონის მონიტორინგმა აჩვენა, რომ მკურნალობის 4 კვირის შემდეგ სილოდოზინის საერთო დონე არ შეცვლილა მსუბუქი ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში (n = 70), ნორმალური თირკმლის ფუნქციის მქონე პაციენტებთან შედარებით (n = 155), ხოლო საშუალო სიმძიმის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში დონეები საშუალოდ გაორმაგდა (n = 7).

ყველა კლინიკურ კვლევაში ჩართული პაციენტების უსაფრთხოების მონაცემების მიმოხილვა არ მიუთითებს, რომ თირკმლის მსუბუქი უკმარისობა (n = 487) სილოდოზინით თერაპიის დროს დამატებით უსაფრთხოების რისკს წარმოადგენს (მაგალითად, თავბრუსხვევის ან ორთოსტატული ჰიპოტენზიის მომატება) ნორმალური თირკმლის ფუნქციის მქონე პაციენტებთან შედარებით (n = 955).

შესაბამისად, თირკმლის მსუბუქი უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის. ვინაიდან თირკმლის ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში (n = 35) მხოლოდ შეზღუდული გამოცდილება არსებობს, რეკომენდებულია 4 მგ-ის დაბალი საწყისი დოზა. თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში აქსილორის მიღება რეკომენდებული არ არის.

5.3 პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები

პრეკლინიკური მონაცემები არ ავლენს განსაკუთრებულ საფრთხეს ადამიანისთვის, უსაფრთხოების ფარმაკოლოგიის, კანცეროგენული, მუტაგენური და ტერატოგენული პოტენციალის ტრადიციული კვლევების საფუძველზე. ცხოველებზე ეფექტები (მღრღნელების ფარისებრ ჯირკვალზე ზემოქმედება) დაფიქსირდა მხოლოდ ადამიანის მაქსიმალური დოზის საკმარისად მაღალი ზემოქმედების დროს, რაც მიუთითებს კლინიკურ გამოყენებასთან მცირე შესაბამისობაზე.

მამრ ვირთაგვებში, ნაყოფიერების შემცირება დაფიქსირდა ადამიანის მაქსიმალური რეკომენდებული დოზის დაახლოებით ორჯერ მაღალი ზემოქმედების შედეგად. დაკვირვებული ეფექტი იყო შექცევადი.

6. ფარმაცევტული მახასიათებლები

6.1 დამხმარე ნივთიერებების სია

მანიტოლი

პრეჟელატინიზებული სახამებელი

კროსპოვიდონი

მაგნიუმის სტეარატი

კოლოიდური უწყლო სილიციუმი

მყარი ჟელატინის კაფსულა ენტერული გარსით ზომა #2.

6.2 შეუთავსებლობა

არ არის წარმოდგენილი

6.3 ვარგისიანობის ვადა

3 წელი.

6.4 შენახვის განსაკუთრებული ზომები

ინახება 30°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე.

წამალი ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

6.5 კონტეინერის ბუნება და შემადგენლობა

აქსილორი 10 კაფსულა, 8 მგ თითოეულ ალუ-ალუ ბლისტერში და 3 ბლისტერი, ერთი ფურცელი-ჩანართით თითოეულ კოლოფში.

6.6 განადგურების განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები

განადგურებასთან დაკავშირებით განსაკუთრებული მოთხოვნები არ არსებობს.

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით. 

ასევე, იხილეთ: ურორეკი 8მგ 30 კაფსულა